YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5385 E.  ,  2024/8574 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/874 E., 2023/411 K.
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından, mahkûmiyet kararları verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2022/874 Esas, 2023/411Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından, mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ile (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozmaya konu 29.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2022/874 Esas, 2023/411Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.