YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5332 E.  ,  2024/2758 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/621 E., 2023/546 K.
SUÇLAR : Sahte fatura düzenlemek, sahte fatura kullanmak, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/699 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından, ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/699 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararlarının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 10.05.2022 tarihli ve 2018/5283 Esas, 2022/7785 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma ile hüküm kurulması ve 7394 sayılı Kanun'un değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmalarına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, vergi borçlarına ilişkin olarak yapılandırmadan faydalandığını ve vergi borcunu taksitler halinde ödemeye başladığını, 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılması gerektiğine, bu nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak, sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık sorgusunda; yüklenen suçları işlemediğini, ceza evinde olduğu sırada, icra memurlarının dükkanını boşalttıklarını, karakola gidip beyanda bulunduğunu, ticari faaliyetinin gerçek olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini ve sahte fatura kullanmadığını beyan etmiştir.
3. Sanığın mükellefiyetinin 30.11.2012 tarihinde re'sen terkin edildiği, vergi incelemesine esas olmak üzere 2012-2013 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiği 10.03.2014 tarihli istem yazısının, ikamet adresinde ikamet adresinde 12.03.2012 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği, dosya kapsamında defter, kayıt ve belgelerin ibraz edildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı görülmüş, vergi tekniği raporuna göre, mükellefin iş yerinde ve şubesinde yapılan yoklamalarda demirbaş ve emtiaya rastlanmadığı, faaliyette bulunduğuna dair emareye rastlanmadığı, sanığın 2012 takvim yılında, hakkında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi raporları bulunan mükelleflerden faturalar aldığı ve KDV beyannamelerinde indirim konusu yaptığı, re'sen terk tarihinden sonra mükellefe 14 adet fatura düzenlendiğinin karşıt incelemelerden tespit edildiği, bu nedenle mükellefin gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, mükellefiyet tesis ettirdiği tarihten itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu ve sahte faturalar alarak kullandığı tespitlerine yer verildiği görülmüştür.
4. Mahkemece, kamu zararının miktarı vergi dairesinden sorulmuş, sanığa etkin pişmanlıktan faydalanabilmesi için tebligat çıkartılmış ancak sanık hakkında, gereği yerine getirilmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüş ve Mahkemece, vergi inceleme raporları, yoklama tutanakları ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçları işlediği sabit kabul edilerek hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma ve 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarına Yönelik Temyiz Yönünden
1. Sanık savunmaları, vergi raporları, yoklama tutanakları ve tüm dosya içeriğine göre, suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmaması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların düzeltilerek onama nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçuna Yönelik Temyiz Yönünden
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma ve 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarına Yönelik Temyiz Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçuna Yönelik Temyiz Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.