YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5226 E.  ,  2024/7684 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/40 E., 2023/787 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/1582 Esas, 2016/940 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/5661 Esas, 2022/117359 Karar sayılı kararıyla özetle yargılama konusu suçun seri muhakeme usûlüne tabi olması nedeniyle söz konusu usûlün uygulanması neticesinde sanığın hukukî durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/787 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık gerekçe belirtmeden hakkındaki hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığa ait olan ve sanık tarafından işletilen iş yerinin iş yeri açma ve çalışma ruhsatının olmaması nedeniyle Çankaya Belediyesi Encümen kararı nedeniyle 208,00 TL para cezası ile birlikte iş yerinin faaliyetten men'ine karar verildiği, bunun üzerine Zabıta Müdürlüğünce 07.10.2015 tarihinde mühürleme tutanağı düzenlendiği, buna ilişkin kararın 02.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 15.10.2015 tarihinde yapılan kontrollerde iş yeri üzerindeki mührün fek edilerek normal faaliyetine devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine 15.10.2015 tarihli mühür fek tutanağının tanzim edildiği, iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. Sanık savunmasında iş yerinde malzemeleri olduğunu, yaptığı eylemin suç olduğunu bilmediğini, atılı suçlamayı kabul ettiğini beyan etmiştir.
4. Mühürleme ve mühür fekki tutanaklarının dosyada mevcut olduğu ve 15.10.2015 tarihli fek tutanağında sanığın imzasının bulunduğu anlaşılmıştır.
5. Yargılama sonucunda, mahkemece sanığa yüklenen suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun yasa değişikliği nedeniyle uyarlama kapsamına alınmış olması nedeniyle, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre söz konusu ilam veya diğer adli sicil kayıtları esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 33.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/787 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.