YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5191 E.  ,  2024/6855 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/780 E., 2023/154 K
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2012 tarihli ve 2012/214 Esas, 2012/1521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2012 tarihli ve 2012/214 Esas, 2012/1521 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 07.02.2017 tarihli ve 2016/1693 Esas, 2017/531 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararı üzerine, Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2017/260 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2017/260 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2019/3958 Esas, 2022/9614 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine, Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/780 Esas, 2023/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/780 Esas, 2023/154 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.