YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/4786 E.  ,  2024/5951 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/312 E., 2021/363 K.
SUÇLAR : Parada sahtecilik, dolandırıcılık
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/312 Esas, 2021/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası, 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 11.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2022/13514 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86739 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86739 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19/09/2013 tarihli ve 2013/12802 esas, 2013/23021 karar sayılı ilamında "...Dosya kapsamına göre, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2010 tarihli ve 2010/315-290 sayılı kararının temyizi üzerine, kararı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17/09/2012 tarihli ve 2011/6922 esas, 2012/27410 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığın gerçekleştirdiği uyarlama yargılamasına konu, (13/03/2003 tarihinde kesinleşmiş bulunan) dolandırıcılık eylemleri ile tedavüle sahte para sürmek eyleminin kül halinde parada sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın dolandırıcılık ve tedavüle sahte para sürmek suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden.. .BOZULMASINA.." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;
Sanığın suça konu sahte paralarla alışveriş yapması şeklindeki eylemin kül halinde parada sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, dolandırıcılık suçundan da ayrıca hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. ”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
İncelenen dosya içeriğine göre; olay tarihinde katılan ...'ın işyerine gelen sanık ...'ın, 4 adet pantolon satın aldığı ve karşılığında 500 Euro para verdiği, katılanın para üstü olarak 440 Euro'yu sanığa iade ettiği, bir müddet sonra katılanın 500 Euro'nun sahte olduğunu anlaması üzerine kolluk kuvvetlerine başvurduğu, Merkez Bankası'nın 23.12.2019 tarihli raporu ile sanığın katılana verdiği paranın sahte olduğu ve aldatma kabiliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediği iddiasıyla açılan kamu davası neticesinde, sanığın parada sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın eyleminin bir bütün halinde parada sahtecilik suçunu oluşturduğu ve yalnızca bu suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, ayrıca dolandırıcılık suçundan da hüküm kurulması Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine ilişkin İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/312 Esas, 2021/363 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, bu suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına, cezanın infaz edilmemesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.