YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/4660 E.  ,  2024/2041 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/31 E., 2023/200 K.
SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarihli ve 2014/220 Esas, 2015/181 Karar sayılı kararı ile kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.
2. Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/20534 Esas, 2022/20011 Karar sayılı ilâmıya resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet kararı düzeltilerek onanmış, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin sınırlı temyiz talebi, sanık hakkında beraat kararı verilmiş olmasına nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık müdafînin vekâlet ücreti ile sınırlı temyiz talebi incelenmekle,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, "aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise hakkında mahkûmiyet kararı verilen sanık hakkında müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekmeyeceği" gözetilerek, sanık hakkında aynı davada yargılandığı resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet kararı, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.