YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/4486 E.  ,  2023/6766 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/643 E., 2023/263 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul(Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2012/26 Esas, 2014/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul(Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2012/26 Esas, 2014/143 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.11.2017 tarihli ve 2017/22516 Esas, 2017/25315 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2018/55 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2018/55 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/1060 Esas, 2020/10490 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.
5. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, suç tarihinden iki ay öncesinden beri tanımakta olduğu katılan ...'ın evine gelerek, katılana ait cep telefonunu alıp daha yeni olan kendi telefonu ile değiştireceğini söyleyerek katılanın rızasıyla telefonu aldığı, aradan bir müddet zaman geçmesine rağmen geri getirmediği, bu arada sanığın katılana ait telefonu Bakırköy İlçesinde kuyumculuk yapan ... isimli şahsa sattığı, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık, katılan ile bir süre duygusal birliktelik yaşadıklarını, daha sonra da ayrıldıklarını, katılan ayrılığı hazmedemediğinden kendisine iftira attığını beyan etmiştir.

3. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

4. Mahkemece, suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/263 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.