YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/4415 E.  ,  2024/8764 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/392 E., 2023/361 K
SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2012/631 Esas ve 2015/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2012/631 Esas ve 2015/383 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2019/ 6798 Esas, 2022/6138 Karar sayılı kararı ile sanığın subutu kabul edilen eylemin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşurması nedeniyle, mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,14.03.2023 tarihli ve 2022/392 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkemece verilen cezayı temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...’un mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından hakkında başlatılan soruşturma kapsamında amcasının oğlu mağdur ...'a ait kimlik bilgilerini vermesi ile adı geçen hakkında belgeler düzenlenerek atılı suçtan kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında mağdurun suçu inkara yönelik savunması ve ekspertiz raporu ile sanığın gerçek kimliğinin ortaya çıkması üzerine mağdur hakkında atılı suçlardan beraat kararı verildiği, sanık yönünden ise suç duyurusunda bulunularak mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme, hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından dava açıldığı ve bu davanın mağdur hakkında açılan davalarla birleştirildiği, sanık hakkında mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından beraat kararları verildiği ve bu kararların temyiz edilmeksizin kesinleştiği, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkemece tüm dosya kapsamı dayanarak sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanılması suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2014 tarihli ve 2013/9-542 Esas, 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da kabul edildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesindeki “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için ise, bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesinin gerekmesi karşısında; sanığın mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından hakkında başlatılan soruşturma kapsamında yakalanması üzerine sanığın amcasının oğlu mağdur ...'a ait kimlik bilgilerini vermesi üzerine mağdur hakkında yargılama yapılmasına sebep olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın suç işledikten sonra yakalandığı ve kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması eyleminin seri muhakeme usulüne tabi 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Kabule göre de; sanığa isnat edilen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçundan dolayı kurulan hükümde, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,14.03.2023 tarihli ve 2022/392 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararı yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.