YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/4127 E.  ,  2023/6498 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2020/1894 E., 2020/2465 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Asıl karar; düzeltilerek esastan ret, ek karar; temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.12.2022 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2020/2465 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2018/203 Esas, 2020/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2020/2465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddeleri uyarınca tekerrür hükümleri bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2020/1465 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, uzlaşma işlemlerinin yapılmadığına ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.01.2020 tarihli ve 2018/203 Esas, 2020/8 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından mahkûmiyet kararları verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2020/2465 karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanık tarafından dolandırıcılık suçu yönünden karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 12/05/2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca itirazın kabulü ile istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine ilişkin İstinaf Dairesinin 08/06/2020 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2020/2465 Karar sayılı kararının dolandırıcılık suçu yönünden kaldırılarak uzlaşma hükümlerinin uygulanması bakımından İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına ve hükmün infazının durdurulmasına karar verildiği anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin reddine dair 22.12.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin, sadece resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hüküm ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2020/2465 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.