YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/3026 E.  ,  2024/799 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/301 E. 2023/404 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2013/187 Esas, 2013/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Kararının O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.04.2017 tarihli ve 2015/9604 Esas, 2017/9370 Karar sayılı kararı ile "...sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu hakkında, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu.." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli ve 2017/379 Esas, 2019/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/5069 Esas, 2020/11654 Karar sayılı kararı ile:"...Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “Güveni kötüye kullanma” suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanununun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2012 tarihli ve 2021/38 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan,basit yargılama usulü yönünden yapılan inceleme neticesi 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ve 60,00 TL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
6. Sanığın itirazı üzerine, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/301 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın araç kiralama işiyle uğraştığı, sanık ile arasında 03.02.2012 başlangıç, 04.04.2012 bitiş tarihli araç kiralama sözleşmesi yapıldığı ve katılan tarafından davaya konu...plaka sayılı aracın sanığa teslim edildiği, kira sözleşmesinin bitimine müteakip aracın sanık tarafından katılana iade edilmediği ve sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunmuştur.
3. Sanık aşamalarda atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir.
4. Bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, katılan uzlaşmayı kabul etmemiş sayılması nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
5. Mahkeme tarafından, dosya kapsamı itibariyle sanığın aşamalarda alınan savunmasında suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği, katılan beyanıyla olay tutanaklarının örtüştüğü kabulü ile sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği vicdani kanaatine varılmış ve temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin,16.03.2023 tarihli ve 2023/301 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.