YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/2921 E.  ,  2024/8426 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/384 E., 2023/40 K.
SUÇLAR : Yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek ve sahte fatura kullanma
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek ve sahte fatura kullanma suçlarından beraat kararları verilmiştir.
2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli kararlarının temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/384 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek ve sahte fatura kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıkların atılı suçlardan cezalandırılması gerekirken düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve (a) fıkrasının birinci bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.10.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/384 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararlarında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.