YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/2871 E.  ,  2024/6655 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/130 E., 2022/413 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2015/21 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2015/21 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/2599 Esas, 2019/1484 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2019/130 Esas, 2022/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2019/130 Esas, 2022/413 Karar sayılı kararında katılan vekilinve öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.