YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/2619 E.  ,  2023/5710 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/130 E., 2022/353 K.
KATILANLAR : Eskişehir Vergi Denetim Kurumu Başkanlığı, Bursa Küçük Mükellefler Grup Başkanlığı
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2012 tarihli ve 2011/705 Esas, 2012/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 24.05.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın Bozüyük Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.10.2013 tarihli ve 2012/590 Esas, 2013/733 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 13.09.2012 tarihinde işlediği, tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
3. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2014/222 Esas, 2014/222 Karar sayılı kararı ile Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2012 tarihli ve 2011/705 Esas, 2012/566 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2014/222 Esas, 2014/222 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarihli ve 2021/43750 Esas, 2022/1214 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
5. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/130 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; savunmaları ve beyanları nazara alınmadan, usul ve yasaya aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma öncesi yapılan yargılamada zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.04.2014 tarihli hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğu halde sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/130 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.