YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/2138 E.  ,  2024/6115 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/771 E., 2023/16 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2014/1539 Esas, 2016/456 Karar sayılı kararı ile 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/5638 Esas, 2022/12975 Karar sayılı kararı ile "Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,... " gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma sonrasında Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/771 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararı ile 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca bir kez 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan ve şirketi adına düzenlenen bir kısım faturaları katma değer vergisi beyannamesinde indirmek suretiyle kullanarak 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanığın, alımlarının gerçek olduğunu, taşeron firmalara iş yaptırdığını, aldığı faturaların sahte olduğunu bilseydi kullanmayacağını, beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, sanığın mal aldığı firmalara ait vergi inceleme raporlarının, bilirkişi raporunun dosyada yer aldığı anlaşılmıştır.
3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, vergi inceleme raporları, suça konu edilen faturalar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyize konu hükmün verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Ayrıntılarına Olay ve Olgular bölümünde yer verilen olayda; sanığın suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, düzenleyici firmalara ilişkin vergi incelemelerinin sonuçlarının araştırılmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;
a) Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında “sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,
b) Gerekli görülmesi halinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyici firmaların yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/771 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.