YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/2008 E.  ,  2023/6527 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/175 E., 2023/14 K.
SUÇLAR :Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2010/129 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararı sanıklar hakkında;
a. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi,168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına , hapis cezalarının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına,
b. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 1800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2010/129 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.01.2022 tarihli ve 2021/35210 Esas, 2022/564 Karar sayılı kararı ile " Sanık ...’nin, Düziçi Devlet Hastanesinde personel şefi olarak görev yaptığı, sanık ...’in sanık ...’nin eşi olduğu, sanık ...’nin almış olduğu kaplıca tedavisini öngören sağlık kurulu raporlarına istinaden Oylat Kaplıcalarında otelde eşi Teyfik refakatinde kaldığı, salt fazla tedavi yolluğu almak amacıyla 22.08.2008 ve 24.08.2009 tarihli yurtiçi geçici görev yolluğu bildirimi düzenleyerek her iki suç tarihinde de 2 ve 3 günlük sürelerle otelde kalmış olmalarına rağmen daha fazla otelde kalmış gibi geçici görev yolluğu bildirimi düzenlediği yine sanık ...’in Ankara Yüksek İhtisas Hastanesinde tedavi görmesini gerektirecek bir hastalığı olmamasına rağmen Düziçi ilçesinde görevli doktorlardan "refakatli olarak özel otoyla sevki uygundur" kayıtlı sevkleri alarak kendisine ait araçla Ankara iline gittiği, Ankara iline vardığında Yüksek İhtisas Hastanesine giriş yaptığı, girişten sonra kan testi gibi sıradan tetkikler dışında esaslı başka bir işlem yaptırmadığı, ardından Ankara'daki işlerini hallettikten sonra Ankara Yüksek İhtisas Hastanesindeki doktorlardan "refakatli olarak özel otoyla sevki uygundur" kayıtlı sevkleri alarak aynı kişiler ile geri geldiği halde taksicilerden Ankara iline taksiyle gidip geldiği yönünde gerçeğe aykırı faturalar aldığı, bu faturaları elindeki diğer harcama belgeleri ile birlikte eşi sanık ...’ye verdiği, sanık ... tarafından ise gerçeğe aykırı olarak hazırlanan yurtiçi geçici görev yolluğu bildirimi düzenlenerek kurumun zararına sebebiyet verdikleri, bu surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda; sanıkların katılan kurumdan farklı gerekçeler ile aralarında hukuki kesinti bulunmayan tarihlerde menfaat temin etmeleri karşısında eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen zincirleme şekilde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki ayrı nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının yasaya aykırı.." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/175 Esas , 2023/14 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;
a.Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi,43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi özetle; kamu kurumunun bir zararının oluşmadığına, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığının ve sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık ...'ın temyiz talebi özetle; atılı suçu işlemediğine, hakkında verilen mahkumiyet hükümünün bozularak beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...’nin, Düziçi Devlet Hastanesinde personel şefi olarak görev yaptığı, sanık ...’in sanık ...’nin eşi olduğu, sanık ...’nin almış olduğu kaplıca tedavisini öngören sağlık kurulu raporlarına istinaden Oylat Kaplıcalarındaki otelde eşi Teyfik refakatinde kaldığı, salt fazla tedavi yolluğu almak amacıyla 22.08.2008 ve 24.08.2009 tarihli yurtiçi geçici görev yolluğu bildirimi düzenleyerek her iki suç tarihinde de 2 ve 3 günlük sürelerle otelde kalmış olmalarına rağmen daha fazla otelde kalmış gibi geçici görev yolluğu bildirimi düzenlediği, yine sanık ...’in Ankara Yüksek İhtisas Hastanesinde tedavi görmesini gerektirecek bir hastalığı olmamasına rağmen Düziçi ilçesinde görevli doktorlardan "refakatli olarak özel otoyla sevki uygundur" kayıtlı sevkleri alarak kendisine ait araçla Ankara iline gittiği, Ankara iline vardığında Yüksek İhtisas Hastanesine giriş yaptığı, girişten sonra kan testi gibi sıradan tetkikler dışında esaslı başka bir işlem yaptırmadığı, ardından Ankara'daki işlerini hallettikten sonra Ankara Yüksek İhtisas Hastanesindeki doktorlardan "refakatli olarak özel otoyla sevki uygundur" kayıtlı sevkleri alarak aynı kişiler ile geri geldiği halde taksicilerden Ankara iline taksiyle gidip geldiği yönünde gerçeğe aykırı faturalar aldığı, bu faturaları elindeki diğer harcama belgeleri ile birlikte eşi sanık ...’ye verdiği, sanık ... tarafından ise gerçeğe aykırı olarak hazırlanan yurtiçi geçici görev yolluğu bildirimi düzenlenerek kurumun zararına sebebiyet verdikleri, bu surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanıklar atılı suçu işlemediklerine ilişkin savunmada bulunmuşlardır.
3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanıkların mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesine konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda, Mahkemenin suçun yasal unsurlarının oluştuğuna yönelik kabulü ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü verilirken yeterli ve hukuka uygun gerekçe belirtildiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/175 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.