YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/1925 E.  ,  2024/8599 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/170 E., 2019/189 K.
SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2008 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; çelişkili gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 12.01.2015 tarihinde kesinleşmiştir.
4. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/170 Esas, 2019/189 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 08.11.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hüküm açıklanarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın suç kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.01.2015 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 08.11.2018 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9 uncu maddeleri uyarınca; sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; 03.02.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/170 Esas, 2019/189 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.