YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/9754 E.  ,  2024/8477 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/55 E., 2019/353 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2014 tarihli ve 2013/371 Esas, 2014/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 25.12.2017 tarihli ve 2017/30479 Esas, 2017/28928 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3.Görevsizlik kararı üzerine İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2019/55 Esas, 2019/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis ve 4160 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, eylemi gerçekleştiren asıl sanığın ismini verdiğini, kendisini de dolandırıldığını, gelen paranın legal olduğunu düşündüğüne, temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın ve hakkında beraat kararı verilen diğer sanığın katılanı arayarak kendilerini polsi olarak tanıtıp hileli hareketler ile sanık ...'in hesabına para göndermesini sağlamaları, sanığın parayı çekip beyanına göre diğer sanığa vermesi biçimindeki eylemler nedeniyle sanıklar hakkında birlikte hareket ettikleri gözetilerek kamu davası açılmıştır.
2.Sanık ..., akrabası olan diğer sanığın kendisine gelecek para için hesap numarasını istemesi üzerine kendi hesap numarasını verdiğini, parayı çekip Kadir'e verdiğini, kendisine de 300 TL verdiğini, paranın legal olduğunu sandığını, dolandırma eyleminden haberinin olmadığını, kendisinin de mağdur olduğunu, olaydan sonra bu kişilerin Urfa İlinde buluştukları yerleri öğrendiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı sanık Kadir'in suçlamaları kabul etmediği, katılanın oluşu doğruladığı, katılanın gönderdiği 5000 TL'nin sanık tarafından çekildiğine dair cevabi yazının dosya arasına alındığı, sanığın vasisine gönderilen forma dönüş olmaması ve telefon ile imzalamak istemediğini beyan etmesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
3.Mahkeme tarafından sanıkların savunmaları, özellikle sanığın örtülü ikrarı, katılan beyanı, yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir. Hakkında beraat kararı verilen sanık Kadir hakkındaki hüküm temyize konu edilmemiştir.
IV. GEREKÇE
A.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasına hükmolunması ve bu hükme ilişkin aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2019/55 Esas, 2019/353 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak dolandırıcılık suçundan sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.