YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/8291 E.  ,  2024/6252 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/596 E. 2022/556 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CEza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 10 ay hapis ve 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 18.04.2017 tarihli kararıyla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.
3. Antalya 23.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 10 ay hapis ve 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay (kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli kararıyla uzlaştırma işlemlerinin usule uygun olmadığı, yeniden uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.
5. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2020/596 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, şikâyetçiyle olay tarihinden 3 ay önce tanıştığı, şikâyetçinin 07 EJY ... plakalı panelvan tipi kamyoneti güvenerek emaneten 1 günlüğüne sanığa verdiği ve 22.09.2012 tarihine kadar teslim etmesini beklediği, sanığın aracı teslim etmemesi üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, mahkemece hukuki süreç başlığında belirtilen bozma ilamlarına uyularak, sanık savunmaları, katılan beyanı, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor, basit yargılama usulünün uygulanmadığı kararı ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı ve ilk uzlaşmanın teklif edildiği tarih ile uzlaştırmanın başarısız kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2020/596 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.