YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/7215 E.  ,  2024/4947 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/37 E., 2021/340 K.
SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, dolandırıcılık,
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlere yönelik; sanık ... müdafiinin dolandırıcılık suçundan sanık ... kendi aleyhine kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyizi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçları bakımından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyizi yönünden; özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından doğrudan zarar görmeyen sanık ...'ın 5271 sayılı Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli ve 2012/467 Esas, 2013/408 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından ayrı ayrı beraat, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli ve 2012/467 Esas, 2013/408 Karar sayılı kararının sanık ... ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarihli ve 2017/4348 Esas, 2019/1233 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile katılan sanık ... hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusu bakımından, sanık ...'a atılı dolandırıcılık suçunun 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında delillerin değerlendirilmesi için Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından ayrı ayrı beraat, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafii temyizinde özetle; sanık ... aleyhine dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunmadığı, sanık ... hakkındaki beraat hükümlerinin ise usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle hükümlerin bozulmasını istemiştir.

III. GEREKÇE
A. Sanık ... Müdafiinin, Katılan Sanık ... Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Ve Şantaj Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine İlişkin Temyizi Yönünden
Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından doğrudan zarar görmeyen sanık ...'ın 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sanık ... Müdafiinin, Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2013 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve uzlaştırma sürecinde duran süre de göz önüne alınmak sureti ile, bu tarihten, temyiz incelemesine konu hükmün tarihi olan 07.09.2021 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
A. Sanık ... Müdafiinin, Katılan Sanık ... Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Ve Şantaj Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine İlişkin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Müdafiinin, Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.