YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/6879 E.  ,  2024/5434 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/448 E., 2022/244 K.
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında;
a) özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;
b) iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; karar verilmiştir.
2. Anılan kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/490 Esas, 2021/9288 Karar sayılı kararı ile; özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün düşürülmesine; iftira suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanığın katılan adına kimlik bilgileri ile bankacılık hizmet sözleşmesi düzenlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 267 nci ve 268 inci maddelerin başkasının kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve iftira suçlarının unsurları itibari ile oluşmadığı, gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli 2021/448 Esas ve 2022/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, beraat kararı verildiği halde lehine vekalet ücretine hükmolunmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık müdafiinin sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında aynı davada yargılandığı özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesi sırasında zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.