YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/6729 E.  ,  2024/8193 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/327 E., 2022/201 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İspir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 3 yıl hapis ve 20.000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlularına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2.İspir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2012 tarihli kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 08.11.2016 tarihli ve 2015/9774 Esas, 2016/9406 Karar sayılı kararı ile "TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği ve TCK'nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken iki adet ilamın tekerrüre esas alınarak karışıklığa yol açılması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.İspir Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandrıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 13.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlularına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
4.İspir Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2018 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.06.2020 tarihli ve 2018/6656 Esas, 2020/3938 Karar sayılı kararı ile "5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
5.Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2020/327 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandrıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası,168,52,53 ve 58 inci maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 13.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlularına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, şikâyetçi ile tekrar uzlaşmak istediği ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın İspir PTT Şubesine bir işlem yapmak için gittiği, aynı anda şikâyetçi ...'nun da yaşlılık maaşını almak amacıyla PTT şubesinde bulunduğu, bu sırada sanığın şikâyetçinin para çektiğini fark ettiği ve şikâyetçinin şubeden ayrılmasından sonra onu takip ettiği, bir süre sonra şikâyetçinin yanına yaklaşarak kendisini PTT'nin polisi olarak tanıtmak suretiyle şikâyetçiye işleminde bir yanlışlık olduğunu ve tekrar şubeye gitmeleri gerektiğini belirterek şikâyetçiden parasını ve kimliğini aldığı, bir süre beraber yürüdükten sonra sanığın kaçtığı iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.