YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/6392 E.  ,  2023/6414 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/319 E., 2022/98 K.
SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin araç olarakkullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/319 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi, sanığın savcılık huzurunda avukatsız olarak alınan ifadesinin hükme esas alınamayacağına, sanığın katılan şirkete verdiği imzalı ikrar belgesinin geçerli olmadığına, dosya içerisindeki SMS'in kimden kime atıldığının belli olmadığına, bilirkişi raporunun yetersiz ve usule aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirkette iç muhasebeci olarak çalıştığı, 21.01.2013-08.11.2013 tarihleri arasında 25 kez şirketin Türkiye İş Bankası Atatürk Caddesi Şubesi nezdinde bulunan 3299046 nolu döviz hesabından değişik miktarlarda paranın ...'a ödenmesine yönelik belgeler hazırladığı, bu belgelere şirket kaşesini basıp, katılan ...'ın imzasını taklit ederek attığı ve toplam 60.000 Euro civarında para çektiği, katılan ve tanık beyanları, dosyada yer alan para çekme belgeleri ile mesajlar uyarınca sabit kabul edilerek sanığın özel belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, sanığın Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosyaya sunulan belgeler uyarınca sanığın üzerine atılı suçların sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/319 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.