YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/612 E.  ,  2024/1887 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/42 E., 2021/238 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2014 tarihli ve 2014/5046 sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle Ankara Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2014 tarihli ve 2014/264 Esas, 2014/535 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 şer yıl 6 şar ay hapis ve 100.000,00 er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Anılan kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/27197 Esas, 2017/27884 Karar sayılı ilamıyla uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine uzlaştırmanın sağlanamaması nedeniyle Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2021 tarihli ve 2018/42 Esas, 2021/238 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 43, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 şer yıl 1 şar ay hapis ve 83.320,00 er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Tebliğnamede temel ceza belirlenirken dolandırıcılık suçunun uygulama maddesinin gösterilmemesi hususunun düzeltilerek hükmün onanmasına yönelik görüş serdedilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyizi; katılanları tanımadığına, olayla ilgisinin olmadığına, buna rağmen salt fotoğraf üzerinden teşhis ve katılanların beyanlarıyla hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyizi; Yasin'in diğer arkadaşı Temür'ün araba alım satım işinden gelen paralarının hesabına yatmasını arkadaşına güvendiği için kabul ettiğine, katılanları tanımadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte katılanların parayı rıza ile yatırmaları nedeniyle eylemin dolandırıcılık değil güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III.GEREKÇE
Sanıklardan Temür'ün 2011 yılı sonlarında katılanlardan Kerem ile tesadüfen tanıştığı, sohbet esnasında Kerem'in tarım kredi kooperatifi kurma düşüncesini sanığa anlatması üzerine katılanın bir beyanına göre; sanık ...'ün diğer sanık ...'in Tarım Bakanlığında memur olduğunu ve yardım edebileceğini söylediğini, diğer beyanında ise sanık ...'ün kendisini tarım bakanının yeğeni olarak tanıtarak yardım edebileceğini söylediğini belirttiği, katılanın diğer katılanlara da durumu anlatması neticesinde sanık ...'in hesabına para yatırdıkları, dosyaya yansıyan deliller doğrultusunda oluşun ve suç vasfının netleştirilerek eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine mi yoksa 158 inci maddesinin ikinci fıkrasına mı temas edeceğinin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

VI. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.