YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/5503 E.  ,  2024/8222 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/25 E., 2022/14 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.12.2017 tarihli bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri özetle; yüklenen suçu işlemediklerine, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri özetle; suç işleme kasıtlarının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şartları oluştuğu hâlde lehe hükümlerin uygulanmadığına,
İlişkidir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ...'un hem kendi adına hem de temyiz dışı sanıklar ... Ç., ... Ç., ... A., ... S. D. ve ... G. adına, sanıklar ..., ... ve ... aracılığıyla sanık ...'a sahte diplomalar düzenlettiği, bu şekilde iştirak iradesi içerisinde hareket eden sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, yüklenen suçu işlediğini kabul etmeyen sanık ...'in 2010 ila 2013 yıllarında cezaevinde bulunduğunu savunması, UYAP kayıtlarına göre sanık ...'in 02.02.2010 ila 13.03.2013 tarihlerinde başka suçlardan hükümlü olarak cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinin en aleyhe kabulle 02.02.2010 olduğu belirlenmiştir.
2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.