YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/5293 E.  ,  2024/3747 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/111 E. 2021/133 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcıları ve sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.112013 tarihli ve 2013/181 Esas, 2013/419 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2017/24755 Esas 2019/9934 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek; sanıkların katılana yönelik eylemlerinin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında olan basit dolandırıcılık suçu kapsamında olduğu gözetilmeden sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine dair karar verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/111 Esas, 2021/133 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanıklar ... ve ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ile cezasının infazından sonra denetim tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcılarının temyiz istekleri; İddianamede talep edilmemesine ve 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca da ek savunma hakkı verilmeden sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi kapsamındaki tekerrür hükümlerinin uygulanması ile...hakkında tekerrüre esas alınan ilamın sanığın 18 yaşından küçükken işlediği bir suç olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağına ve sanık ...'ın adli sicil kaydından tekerrüre esas alınması gereken bir ilam bulunmasına karşı tekerrüre esas alınmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık ...'un temyiz isteği;suçun maddi ve manevi unsurlarını oluşmadığına ilişkindir.
3. Sanık ...'un temyiz isteği;suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
4. Sanık ...'un temyiz isteği;suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
5. Sanık ...'un temyiz isteği;suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
6. Sanık ...'ın temyiz isteği;suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın 18.03.2012 tarihinde oto pazarında satışa çıkardığı aracı için sanık ... ile anlaştığı, aracın kendi üzerine kayıtlı olmaması sebebiyle... adına satışı için sanık ...'a 19.03.2012 tarihli vekâletname çıkartarak arkadaşı tanık ... ile birlikte sanığın bildirdiği adrese gittikleri, sanık ...'in test etmek bahanesiyle aracın anahtarını alıp kaçtıktan sonra beraberinde bulunan sanık ...’un da katılanı ve tanık ...'ı oyaladıktan sonra yanlarından ayrıldığı, aynı gün sanık ...'in... adına aldığı vekâlet ile aracı sanık ...a sattığı, Yıldırım'ın da bir gün sonra aracı kardeşi sanık ...’a satarken yakalanmaları şeklindeki eylemleri ile katılana karşı iştirak halinde basit dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunmuştur.
2. Sanıklar aşamalarda suç kastıyla hareket etmediklerini savunmuşlardır.
3. Mahkeme tarafından; sanıklar... ve ...'ın katılanı aracını satın alacaklarına ikna ederek, aracı ve araca ilişkin satış vekâletnamesini aldıkları, aracın satışını sırasıyla akrabaları olan sanık ...'a verdikleri ve...aracılığıyla da sanık ...'ya verirken yakalandıkları, katılan ile tanığın birbiriyle uyumlu beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanıkların olay günü ve ertesi günü davaya konu aracı birbirlerine devretmeleri şeklindeki eylemlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve sanıkların savunmaları suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilmekle üzerlerine atılı uzlaşma kapsamında olan basit dolandırıcılık suçunu işledikleri sabit bulunarak temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
2. Sanık ... hakkında tekerrüre esas olduğu belirtilen Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/382 Esas, 2004/322 Karar sayılı dosyasına konu eylemde sanığın suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla tebliğnamenin ikinci bölümündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcıları ile sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca birer ay ara ile takdiren 20 eşit taksit halinde tahsiline, verilen adli para cezasının taksitlerinden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan taksitlerin tamamının tahsil edileceğine karar verildiği, “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince infaz edileceğinin” belirtilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,
Sanık ... hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/184 Esas ve 2009/92 Karar sayılı dosyasına konu suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/111 Esas ve 2021/133 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve Cumhuriyet savcılarının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanıklara verilen adli para cezasının birer aylık eşit aralıklar ile 20 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği infazına” ibaresinin eklenmesi ve sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.