YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/490 E.  ,  2024/5411 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/36 E., 2021/30 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2014 tarihli ve 2013/117 Esas, 2014/2 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; sanıkların eylemlerinin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun TCK'nın 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2018/36 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ...'in sanık ... ile birlikte hareket ettiğine ve beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ...'u arayan bir şahsın kendisini polis olarak tanıttığı, kredi kartına terör örgütü üyeleri tarafından erişim sağlandığı ve harcamalar yapıldığını söyleyerek şüphelileri yakalamak için katılandan para yatırmasını istediği, katılanın ise sanık ... 'ın hesabına 10.800,00 TL yatırdığı anlaşılmıştır.
2. Sanık ... savunmasında; hesabına gelen paranın ... Rent a Car isimli şirkette birlikte çalıştığı ...’in kendisine olan borcuna karşılık yattığını, patronu olan ...’a yaklaşık 11.000,00 TL parayı elden borç olarak verdiğini, bu borca karşı ...’ın kendisine bu parayı gönderdiğini, parayı nereden aldığını bilmediğini, ...’ın baba adını ... olarak bildiğini, telefon ve adres bilgilerini hatırlamadığını, yatırılan parayı kısmen çekerek kısmen de alışveriş yaparak kullandığını beyan etmiştir.
3. Sanık ... savunmasında; sanık ...’ı tanımadığını, dolandırıcılık eylemiyle herhangi bir ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.
4. Mahkeme tarafından, sanıkların savunmaları, katılan beyanı, banka dekontu, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanık ... 'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine; sanık ...'in ise beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2018/36 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.