YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/4411 E.  ,  2024/2950 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1232 E., 2021/828 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19.10.2017 tarihli ve 2017/19244 Esas ve 2017/20807 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması amacıyla bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine, taraflar uzlaşmanın sağlanması ve edimin yerine getirilmesinin ileri bir tarihe bırakılması nedeniyle 18.12.2018 tarihli karar ile sanık hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan 1 yıl hapis ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak 31.05.2019 tarihli tutanak ile edimin yerine getirilmediğinin tespit edilmesi üzerine, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/3497 Esas ve 2020/10502 Karar sayılı kararı ile savunma hakkının kısıtlanması ve basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, olayla bir ilgisinin bulunmadığına, beraat kararı verilmesine, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılan ...'tan 14.12.2011 tarihinde kiralamış olduğu... plaka sayılı aracı Mart ayı başında teslim etmesi gerekirken belirtilen tarihte aracı teslim etmediği gibi katılanın telefonlarına da cevap vermediği, aracın 14.03.2012 tarihinde GPRS sinyalinin kesildiği ve en son sinyal bilgilerine göre yapılan araştırma neticesinde aracın hasarlı bir şekilde oto tamircisi tanık ...e ait iş yerinde ele geçirildiği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanık savunması, katılanın ve soruşturma aşamasında ifadelerine başvurulan tanıkların beyanları, 15.03.2012 tarihli tutanağın içeriği ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilmek ve bozma kararlarına uymak suretiyle sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.