YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/1746 E.  ,  2024/598 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/592 E., 2021/353 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma sonrası Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/592 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit güveni kötüye kullanma suçundan, 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suç unsurunun oluşmadığından beraati yerine verilen kararın kaldırılmasına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, aynı evde kaldığı akrabası olan katılandan kullanmak amacıyla aldığı cep telefonunu istenmesine rağmen geri vermemek suretiyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Sanık, suçlamayı kabul etmemiş, aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu görülmüştür.
3. Katılan, zararının giderilmediğini beyan etmiştir.
4. Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, tarafların bedel miktarında anlaşamadıklarından uzlaşmanın sağlanamadığı görülmüştür.
5. Telefona ait IMEI sorgulaması sonucu düzenlenen iletişim tespiti raporuna göre telefonun katılana iade edilmediği, katılanın süresinde şikâyette bulunduğu anlaşılmıştır.
6. Mahkemece, iletişim kayıtlarına göre telefonun katılana iade edilmediğinin anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın aşamalardaki çelişkili savunmalarına itibar edilmeyerek atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

VI.GEREKÇE
1. İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 08.04.2018 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 11.04.2018 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
2. Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/592 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.