YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/11065 E.  ,  2024/8389 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/680 E., 2022/387 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 10'ar ay hapis ve 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.
3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 10'ar ay hapis ve 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'ün temyiz istemi özetle; uzlaşmanın sağlanamamasının kendisinden kaynaklanmadığına, tekerrür şartlarının gerçekleşmediğine, ilişkindir.
2. Sanık ...'ın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılanın aracını satmak amacıyla oto pazarında bulunduğu sırada araca müşteri oldukları, sanık ...'in kendisini Ercan olarak tanıttığı, aracın 19.500,00 TL bedelle satışı konusunda anlaştıkları, 200,00 TL kapora verdikleri, parayı ofise geçince ödeyeceklerini söyleyerek aracın devrini sanık ... üzerine yaptırdıklarını, ofise geçtikten sonra da hesaba yatıracaklarını söyleyip katılanı ofisten gönderdikleri ancak yatırmadıkları, daha sonra da ofis olarak kısa süreli olarak kiraladıkları yeri terk ettikleri, bu şekilde sanıkların en başından itibaren suç işleme kastıyla hareket ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri kabul edilerek cezalandırılmalarına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
2. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2014 tarihli, 2013/160 Esas ve 2014/126 Karar sayılı sayılı ilamının Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.04.2019 tarihli, 2019/1193 Esas ve 2019/4060 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği ve kesinleşmediği anlaşıldığından tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek en ağır cezayı içeren İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/339 Esas, 2014/86 Karar sayılı ilamının tekerrür oluşturabileceği, ilama konu dolandırıcılık suçunun hükümden sonra 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamına alınması karşısında; 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilip getirilmediği araştırıldıktan sonra sonucuna göre söz konusu ilam ya da adli sicil kaydında yer alan diğer ilamlar esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.06.2024 tarihinde karar verildi.