YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2022/10385 E.  ,  2024/5700 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/262 E., 2021/198 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 tarihli ve 2013/91 Esas, 2013/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50, 52 inci maddeleri uyarınca hapisten çevrili ve doğrudan olmak üzere toplam 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.03.2019 tarihli ve 2017/5815 Esas, 2019/2274 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli ağır ceza mahkemesince yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir.
4. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2020/262 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50, 52 inci maddeleri uyarınca hapisten çevrili ve doğrudan olmak üzere toplam 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde, katılanın kullanmakta olduğu telefonu arayan şahsın, kendisini emniyet mensubu olarak tanıtıp katılana, banka hesabının terör örgütünün eline geçtiğini söyleyip, hesabındaki paranın sanığın hesabına yatırılmasını istediği, söylenen sözlere ikna olan katılanın sanığın hesabına 19.900,00 Türk lirası havale yaptığı, yatan bu parayı aynı gün sanığın bankadan çektiği, bu şekilde haksız menfaat temin eden sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmış, mahkemece eylemin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı ve ilk uzlaştırma işleminin gerçekleştirildiği tarih ile uzlaştırmanın başarısız kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Ancak;
5237 sayılı Kanun'da para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa veirlen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2020/262 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği hükmün, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükmün beş ve altıncı fıkralarında yer alan "toplam 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "6.080,00 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "6.000,00 TL ve 80,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.