YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/9811 E.  ,  2024/4317 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/366 E., 2016/609 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/366 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu belge fotokopi olduğundan suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dolandırıcılık suçundan hakkında soruşturma başlatılan sanık ...'in yakalandığında, arabasında yapılan aramada babası Kemal Ülgen adına düzenlenmiş sahte E sınıfı sürücü belgesi ile kendi adına düzenlenmiş sahte basın kartları ile yakalandığı anlaşılmıştır.
2.Sanığın, aşamalarda üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği belirlenmiştir.
3.Şanlıurfa Gap Gazeteciler Cemiyeti Başkanlığı'nın 10.11.2014 tarihli yazısına göre; suça konu basın kartlarının kendileri tarafından verilmediğinin, kart üzerindeki mühür ve imzanın cemiyete ait olmadığının bildirildiği belirlenmiştir.
4.Diyarbakır Kriminal Polis Labortauvarı Müdürlüğünden alınan 03.02.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu sürücü belgesinin külliyen sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğunun rapor edildiği belirlenmiştir.

5.Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanığın, aracında yapılan aramada sahte olduğu tespit edilen birden fazla belge ile yakalanmış olması karşısında belge sayısı dikkate alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken alt sınırdan hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştirilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/366 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.