YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/8527 E.  ,  2024/831 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/310 E., 2016/21 K.
SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik,dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin,04.02.2016 tarihli ve 2014/310 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay; dolandırıcılık suçundan, 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki söz konusu olduğundan usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.
Sanığın temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, katılan ...'ın borçlu, diğer katılan ...'ün alacaklısı olduğu suça konu bonoyu düzenleyip katılan ...'e borcuna karşılık verdiği, katılan ...'ün senedi tahsil etmek için avukatı aracılığı ile icra takibine koyduğu, katılan ...'ın kendisine yapılan tebligat üzerine suça konu senetten haberdar olduğu iddia olunmuştur.
2. Sanık savunmasında, suçunu inkar etmiştir.
3. Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığının 17.12.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre, senetteki imzanın borçlu olarak gözüken ...'ın eli ürünü olmadığı, uydurma suretiyle atıldığı, senet üzerinde bulunan ''19 temmuz 2013'', ''sine'', ''...'', ''m'', ''nakden'', ''ödeyeceğim'', ''gaziantep'' ve ''17/05/13'' el yazılarının sanığın eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.
4. Mahkemece emanetten getirilen suça konu belgenin incelenmesinde, bononun tüm yasal şartlarını taşıdığı, sahte düzenlendiğine ilişkin herhangi bir ibarenin bulunmadığı, bu haliyle bononun ilgililer nezdinde aldatıcılık niteliğine haiz olduğu gözlemlenmiştir.
5. İddia, sanığın savunması, katılanların şikayet ve delilleri, uzmanlık raporu, emanet kayıtlı suça konu bono üzerinde mahkemece yapılan inceleme, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamından; yüklenen suçun sübutu kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak; hak yoksunluğuna ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 53 üncü maddesi olarak yazılması gerekirken hüküm fıkrasında "5237 sayılı TCK'nun 51/1.maddesinin" şeklinde yazılmış olması hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 tarihli ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğan borç için sonradan yapılan hileli hareketlerin dolandırıcılık suçuna vücut vermeyeceği gözetilerek, aşamalardaki katılan ifadelerine göre, suça konu bono'nun önceki alışverişten kaynaklanan para borcuna istinaden verilmiş olması karşısında yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı halde sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
1.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/310 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının (e) bendinin çıkartılarak yerine "(e) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin,04.02.2016 tarihli ve 2014/310 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.