YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/7856 E.  ,  2024/3765 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/62 E., 2016/416 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/62 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, cezasını Yargıtayın incelemesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihi olan 12.11.2015 tarihinde yapılan kimlik kontrolünde sanıktan ele geçirilen sürücü belgesinin sahte olduğu tespit edilmiştir.
2. Sanık savunmasında suçunu ikrar ederek araması olduğunu, yakalanmamak için suça konu belgeyi çıkarttığını belirtmiştir.
3. Bilirkişi incelemesi ve mahkeme gözlemine göre sürücü belgesinin soğuk mühür ihtiva ettiği ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.
4. Mahkemece sanığın ikrarı ve belgenin aldatıcılık niteliğine sahip olması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş, suça konu sürücü belgesinin ise dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;
Tekerrüre esas alınan ilamda uzlaştırma işlemlerinin yapıldığı ve sanığın üzerine atılı suç yönünden düşme kararı verildiği ayrıca sanığın adli sicil kaydından tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkumiyetinin olmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/62 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.