YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/5657 E.  ,  2024/877 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/769 E., 2016/64 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,02.02.2016 tarihli ve 2015/769 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkemece hakkında verilen cezanın haksız bulduğundan dosyanın incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihinde yapılan kimlik kontrolünde kolluk görevlilerine emanetin 2015/124 sırasında kayıtlı Faysal Atılgan adına düzenlenmiş kendi fotoğrafına havi sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında, suçunu inkar etmiştir.
3. ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.06.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre, suça konu nüfus cüzdanın tamamen sahte olarak oluşturulduğu ve adatıcılık niteliğine haiz olduğu tespit edilmiştir.
4. İddia, sanığın samimi ikrarı, olay, yakalama, üst arama, kimlik tespit, muhafaza altına alma ve el koyma tutanağı, emanet eşya makbuzu, uzmanlık raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde; sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
2. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği; sanığın sabıka kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/199 Esas ve 2007/40 Karar sayılı 12 yıl hapis cezasına ilişkin ilamı yerine daha az cezaya hükmolunan Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/941 Esas ve 2013/412 Karar sayılı 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/199 Esas ve 2007/40 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür şartları oluştuğundan, TCK' nın 58 inci maddesinin 6 ncı ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin 2 nci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.