YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/5134 E.  ,  2024/4339 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/77 E., 2016/330 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, dosyasının temyiz edilmesini arz ettiğini beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde meydan gelen ölümlü trafik kazasında, sanığın üzerinden ... adına düzenlenen kimlik çıktığı ve kaldırıldığı hastanede tedavi gördüğü süreçte yakınları tarafından gerçek kimlik bilgilerine ulaşıldığı, somut olayda sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.
2.Sanık savunmasında; olay tarihinde hakkında arama kararı olduğunu, cezaevinden tanıdığı Serkan isimli şahsın, aracı ile gezerken ruhsat arasındaki ehliyetinin fotoğraflarını telefonuna çektiği mağdurun kimlik bilgilerini ve bir miktar da para verip 3-4 gün sonra söz konusu sürücü belgesini temin ettiğini, kaza yaptığında sürücü belgesinin sahteliğinin ortaya çıktığını, pişman olduğunu beyan etmiştir.
3.Mahkemece, 31.03.2016 tarihli celsede suça konu sürücü belgesi üzerinde yapılan gözlemde; ... adına çıkarılmış sürücü belgesinin her yönü ile yazısı ve görüntüsü ile gerçek bir sürücü belgesi olduğu ve iğfal kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.
4.Mahkeme, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkumiyet hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/330 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.