YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/4422 E.  ,  2024/4513 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/561 E., 2016/217 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama. bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/561 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanıklar ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2. Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar ... ve ... hakkında verilen kararın eksik ve yeterli inceleme yapılmadan verildiğine ve resen incelenecek sebeplerle verilen hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; İddianame, mütalaa ve hükmün uyumsuz olduğuna, son söz hakkı verilmeyerek sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Diyarbakır Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının vergi tekniği raporunda, sanık ...'nin 2011 ve 2012 yıllarında temsilcisi olduğu, 2013 yılının 7. ayında sanık ...'a devrettiği şirketin 2011-2012 yıllarında gerçek anlamda bir ticari faaliyette bulunmadığı sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği gerekçeleriyle sanıklar hakkında inceleme yapılırken sanık ...'in de şirketin danışmanı olduğunu beyan ettiği anlaşılarak sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Sanık ... savunmasında; şirketin gerçek bir faaliyeti olduğunu, sürekli vergi dairesi tarafından kontrol edildiğini ve bir sorun olmadığını, şirketi 2013 yılında ...'ya devrettiğini beyan etmiştir.
3. Sanık ... savunmasında; şirketi 2013 yılında devraldığını, gerçek ticari faaliyet yürüttüğünü beyan etmiştir.
4. Sanık ... savunmasında; vergi müfettişinin yanına şirket müdürü Hıdır ile birlikte gittiğini, herhangi bir belgede imzası olmadığını, sadece şirkete danışmanlık verdiğini beyan etmiştir.
5. Mahkemece, sanık ... hakkında mahkumiyet, sanıklar Halil ve Hıdır hakkında ise beraat hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden
Dosya kapsamına göre sanıkların şeriği olduğu iddia edilen diğer sanık hakkındaki 31.03.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünün, sanıklar ... ve ... yönünden de 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince olağan zamanaşımını kestiği belirlenerek yapılan incelemede:
5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıklar hakkında beraat hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
1. 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2014 tarih ve 2014/9057 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan hükümlerin gerekçesinde "şirketin 2011-2012 yıllarında gerçek anlamda bir ticari faaliyeti bulunmadığı halde sahte fatura düzenleyen şirketlerden almış olduğu faturaları kullanarak sahte fatura kullanmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği " kabul edilmesine rağmen devamında ve hüküm fıkralarında sanığın, "Vergi Kanunları Uyarınca Tutulan veya Düzenlenen ve Saklama ve İbraz Mecburiyeti Bulunan Defter, Kayıt ve Belgelerin Asıl veya Suretlerini Tamamen veya Kısmen Sahte Olarak Düzenleme veya Bu Belgeleri Kullanma" suçunu işledikleri belirtilmek suretiyle çelişkili karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR
A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/561 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/561 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.