YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/42844 E.  ,  2024/742 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/148 E., 2016/252 K.
SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.1999 tarihli, 1995/272 Esas ve 1999/374 Karar sayılı ilamı ile hükümlü hakkında;
a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 504 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 522 nci ve 81 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay 20 gün hapis ve 80.908.333 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı Kanun'un 342 nci maddesinin birinci fıkrası ve 81 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.

2.Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.04.2000 tarihli, 2000/2079 Esas, 2000/2389 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

3.... Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) yönünden uyarlama talebinde bulunulması üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile5237 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilerek hükümlü hakkında;
a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlünün temyiz istemi; zamanaşımı süresinin dolduğuna, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Uyarlama talebinin kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılamada, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5252 sayılı Kanun) 9 uncu maddeleri uyarınca, 765 ve 5237 sayılı Kanunların hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verildiği; 5252 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı anlaşıldığından hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.