YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/4247 E.  ,  2024/2921 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/701 E., 2016/172 K.
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2010 tarihli ve 2010/433 Esas, 2010/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/701 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararı ile özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hükmün açıklanması için yasal unsurlar oluşmadan açıklanmış olması nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın motorlu taşıtlar sürücü sınavına kendisi yerine açık kimlik bilgilerini bilmediği bir şahsı girdirmek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanık savunmasında para karşılığı kendisi adına başka birinin sınava girdiğini ikrar etmiş, mahkemesince sanığın atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü verilmiştir.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.11.2010 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.09.2014 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle gerekçesiz hüküm kurması,
2. Dava konusu olan motorlu taşıtlar sürücü adayı sınavına ilişkin belgeler ve suça konu sınav cevap kağıdı dosya arasına alınıp incelenmeden, sınav gözetmeni tarafından imzalanan cevap kağıdının resmi belge olduğu gözetilmeden eksik araştırma, inceleme ve suç vasfında hatalı değerlendirme ile hüküm verilmesi,
3. Kabule göre de; yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına 6352 sayılı Kanun’un 100 üncü maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktarın altında kaldığı gözetilmeden hazine yerine sanığa yükletilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/701 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.