YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/42424 E.  ,  2024/2119 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/367 E., 2016/1165 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2015/367 Esas, 2016/1165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkındaki mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde daha önceden alkollü araç kullanması nedeniyle sürücü belgesine el konulan, ayrıca İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/293 Esas sayılı dava dosyası ile 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dolayı hakkında arama kaydı bulunan sanığın hem kovuşturmadan kurtulmak hem de sürücü belgesi olmadan araç kullanmak amacıyla tamamen sahte olarak oluşturulan ve katılan ...'ın kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş sürücü belgesini görevlilere ibraz ettiği, görevlilere kendisini ... olarak tanıttığı, durumdan şüphelenilmesi üzerine yapılan araştırmada gerçek kimliğini ibraz etmek zorunda kaldığı, sahte olarak oluşturulmuş sürücü belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirlendiği sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık sorgusunda, suça konu sahte sürücü belgesini 200,00 TL bedel karşılığında daha öncesinden tanımadığı birisine düzenlettirdiğini, sürücü belgesine alkollü araç kullanması nedeniyle el konulması üzerine bu eylemi gerçekleştirdiğini, bu süre zarfı içerisinde bir ay araç kullandığını ve olay gününde de yakalandığını, pişman olduğunu beyan etmiştir.
3. Mahkemece, sanığın ikrarı, suça konu sürücü belgesinin külliyen sahte olarak tanzim edildiği ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğuna dair 16.02.2015 tarihli ve 2015/618 sayılı uzmanlık raporunun içeriği ile suça konu belge üzerinde yapılan gözlem neticesinde edinilen kanaat ve tüm dosya kapsamı itibarıyla resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 21.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2015/367 Esas, 2016/1165 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.