YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/41661 E.  ,  2024/5576 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/269 E., 2021/116 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli ve 2013/635 Esas, 2014/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 19.03.2019 tarihli ve 2017/24657 Esas, 2019/2407 Karar sayılı kararı ile; "...Sanığın olay tarihinde katılanı arayarak kendisini emniyet görevlisi olarak tanıttığı ve katılanın ev telefonunun ve internetinin terör örgütü tarafından kullanıldığını belirterek 3.000 TL para yatırmasını sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Şanlıurfa 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/269 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tertip edilen cezaların ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, katılan ile telefonda görüşmediğine, atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde sanık tarafından katılanın kullanmış olduğu cep telefonu numarasından aranmak suretiyle, katılanın ev telefonunun ve internetinin terör örgütü tarafından kullanıldığı, Emniyet Müdürlüğüne gelmesi gerektiğini söylediği, katılanın emniyete yaklaştığında telefondaki kişinin "emniyete gelme sen bankaya git" diyerek katılanı yönlendirdiği ve Denizbank ATM'sinden sanığa ait hesaba 3.000 TL para yatırmasının sağlandığı, paranın sanığa ait kredi kartına yatırıldığı, yatırılan bedelin Şanlıurfa ilinde Karaman Ticaret isimli iş yerinde harcandığının tespit edildiği, bu şekilde sanık tarafından katılanın dolandırıldığı iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.
3. Katılanın aşamalardaki anlatımlarının istikrarlı olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemece Hukukî Süreç altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek dava dosyasının, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
5.Dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve katılanın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşma sağlanamamıştır.
6.Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;
2. Sanığa hükmolunan adli para cezasının madde başlığı "hapis cezasının ertelenmesi" olan 51 inci madde hükmü gereğince "ertelenemeyeceğinin" gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 8.Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/269 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.