YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/41097 E.  ,  2024/1723 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/214 E., 2021/502 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/472 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/472 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/9987 Esas, 2020/2069 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.07.2021 tarihli ve 2020/214 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilerek, güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; verilen cezanın haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın oğlu olan tanık ...'nun, dizüstü bilgisayarını tamir ettirmesi için tanıdığı olduğunu söyleyen sanığa götürüp verdiği, sanığın bilgisayarı tamir ettirip bir kaç gün içerisinde iade edeceğini söyleyerek aldığı, tamir ücreti olarak 260,00 TL masraf çıktığını katılana söyleyerek 200,00.TL tamir parasını aldığı, kalan 60,00.TL'yi bilgisayar tesliminde ödeneceğinin beyan edilmesine rağmen bilgisayarı teslim etmediği iddia ve kabul olunmuştur.
2.Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.
3.Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.
4.Mahkemece, sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" olarak yanlış yazılan suç adının "güveni kötüye kullanma" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2.Sanığın tekerüre esas sabıkası olmasına rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3.Katılan ve tanık beyanları, sanık savunmaları, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor, basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına dair karar ile tüm dosya kapsamından, sanığa atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.07.2021 tarihli ve 2020/214 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.