YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/41095 E.  ,  2024/2015 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/370 E. 2021/485 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2017/10079 Esas, 2019/4121 Karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamına alınan basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair bozma kararı üzerine Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli ve 2019/228 Esas , 2019/411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına dair kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/1952 Esas, 2020/12504 Karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2.Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli kararı ile uygulamış olduğu basit yargılama usulüne itiraz edilmesi nedeniyle duruşma açılarak sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; suçun zamanaşımı süresinin dolduğuna, uzlaştırma nedeniyle düşme hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanın rent a car şirketinden 35 GA 8302 plakalı aracı iki günlüğüne kiraladığı ancak günü dolmasına rağmen aracı getirip katılana iade etmediği, katılan ile telefonla görüşerek katılanın şikayetçi olmaması için onu oyaladığı, en son 13.07.2012 tarihinde aracı Didim İlçe merkezinde bulunan Tansaş isimli marketin önüne park edip katılana bilgi verdiği, böylece üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında Mahkemece hukuki süreç başlığının 1 numaralı bendinde belirtilen bozma ilamlarına uyularak sanık savunmaları, katılan beyanı, olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli kararında, katılan beyanları, sanık savunmaları, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor, basit yargılama usulünün uyulanmadığı kararı ile dosya kapsamından sanığa atılı suçun sübut bulduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66 ve 67 inci maddeleri gereğince zamanaşımının durması ve kesilmesi süreleri dikkate alındığında zamanaşımı süresinin de dolmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.