YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/4089 E.  ,  2024/2069 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/152 E., 2016/217 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2016/152 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci,53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafinin temyiz isteği; belgenin aldatma kabiliyetinin olmadığı, fazla ceza verildiği, kararın bozulmasına ilişkindir.
2.Sanığın temyiz isteği, hapis cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay günü şikâyetçi ... adına düzenlenmiş aldatma kabiliyetini haiz sahte sürücü belgesini kolluk kuvvetine yapılan kontrolde ibraz ettiği iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak,
2.Adli Emanetin 2016/968 sırasında kayıtlı olan sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine, " Emanetin 2016/968 sırasında kayıtlı 346 521 belge nolu müşteki adın adüzenlenmiş sürücü belgesinin sahte olması nedeni ile TCK nun 54.maddesi gereğince, MÜSADERESİNE" karar verilmesi, hukuka aykırı olup, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "Emanetin 2016/968 sırasında kayıtlı 346 521 belge nolu müşteki adın adüzenlenmiş sürücü belgesinin sahte olması nedeni ile TCK nun 54 üncü maddesi gereğince, MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2016/968 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.