YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/40471 E.  ,  2024/2847 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/220 E., 2016/59 K.
SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, bilişim sistemindeki verileri bozma ,yok etme veya değiştirme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/220 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 540,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; bilişim sistemindeki verileri bozma ,yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği hakkında mahkumiyet hükümlerini temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, katılan ...'a ait Facebook isimli sosyal medya hesabına şifresini kırmak suretiyle erişim sağladığı ve katılanın erişimini şifresini değiştirerek engellediği, katılan ...'ın arkadaşları olan katılan ... ve şikayetçi ... ile ayrı ayrı mesajlaştığı, acil ihtiyacı olduğunu söyleyerek para göndermelerini istediği, bu kapsamda şikayetçi ...'in, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen...'in hesabına 270,00 TL gönderdiği, sanığın bu para ile oyun sitesinde hesabı bulunan...'ten sanal para satın aldığı, katılan ...'nun ise sanığa Garanti Bankasına ait kredi kartının ön ve arka yüzünde bulunan numaralar ile kartının şifresini verdiği, sanığın bu bilgileri kullanarak 12.11.2012 tarihinde katılanın kredi kartından birçok kez alışveriş yaptığı iddia olunmuştur.
2. Mahkemece yapılan yargılamada, sanığın inkara yönelik savunması, şikayetçi ve katılanların beyanı, banka dekontları, GSM şirketleri ve diğer firmalardan gelen cevabi yazılar ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık ve Bilişim Sistemindeki Verileri Bozma, Yok Etme veya Değiştirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezası belirlenirken tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın eksik olarak belirlenmesinden sonra bu cezanın doğrudan haksız menfaat miktarının iki katına çıkartılması suretiyle adli para cezası tayin edilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı ilamı, adli sicil kaydında 28.06.2012 tarihinde kesinleşmiş görünüyor ise de, yapılan UYAP sorgulamasında söz konusu hükmün suç tarihinden sonra 18.02.2016 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve suç tarihine göre sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların da tekerrüre konu edilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
B. Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
UYAP üzerinde yapılan incelemede; sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.03.2014 tarihli iddianamesiyle, şikayetçi ...'na yönelik 11.11.2012 tarihinde "başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama" suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanığın Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.06.2014 tarihli ve 2014/212 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararıyla "başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama" suçundan 5 yıl hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan hükmün sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2016 tarih, 2015/13282 Esas, 2016/2612 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer alan; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklindeki hüküm gereğince, belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra, sanığın eylemi nedeniyle yapılan yargılamanın mükerrer olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık ve Bilişim Sistemindeki Verileri Bozma, Yok Etme veya Değiştirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/220 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkralarından tekerrüre ilişkin bölümlerin tamamen çıkarılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/220 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.