YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/39822 E.  ,  2024/4212 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1376 E., 2016/313 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebiyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, seyir halindeyken trafik polis memurlarınca durdurulduğu, yapılan kontrolde aracında takılı bulunan ...plaka sayılı plakanın sahte olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Mahkeme tarafından sanığın savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sahte plakaları araçta kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre; tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 tarih ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 3 üncü maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca plaka basım işini gerçekleştiren kuruluşun mührünün bulunmasının zorunlu olduğu, dosyada aslı bulunan suça konu plakalar üzerinde Heyetimizce yapılan gözlemde, suç tarihi itibarıyla bulunması gereken plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F.) ait soğuk mühür izlerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; mevcut haliyle yapılan sahteciliğin ilk bakışta fark edilebilir olması nedeniyle aldatıcılık niteliğinin bulunmaması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, mahkûmiyet hükmü kurulması,
2. Kabule göre;
Adli Emanetin 2014/15288 sırasında kayıtlı suç konusu plakaların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi , hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçeli bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.