YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/3982 E.  ,  2023/5657 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/70 E., 2016/220 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli ve 2010/9 Esas, 2012/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Anılan karara katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2013 tarihli ve 2013/47 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı aynı tarihte kesinleşmiştir.

3. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2015/707 Esas, 2015/853 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içinde 01.07.2015 tarihinde işlediği silahla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi 29 uncu, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca doğrudan 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiği ihbar edilmiştir.
4. İhbar üzerine, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/70 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli ve 2010/9 Esas, 2012/136 Karar sayılı kararı ile verilen resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyizi, cezanın alt sınırdan tayin edilmemesi gerektiği, zira zararın giderilmediğine ilişkindir.
2. Sanığın temyizi, bonoda taraf olmadığına ve bonoyu tahrif etmediğine, suçun da zamanaşımına uğradığına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulandığı halde diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/70 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.