YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/39701 E.  ,  2024/4682 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2543 E., 2019/412 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2018 tarihli ve 2015/725 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2019/412 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, facebookta tanıştığı katılana kendisini Hakan Güçlü olarak tanıttığı ve mesleğinin inşaat mühendisi olduğunu, doktor olan eşinden boşandığını söylerek katılanla yakınlık kurduğu daha sonradan ileriye dönük evlilik düşüncesinden bahsettiği ve bu süreç içerisinde asıl kimliğini, ikametini ve işini gizleyerek peyderpey katılandan borç adı altında paralar aldığı ve kredi kartından harcamalar yaptığı bu şekilde evli olan sanığın evlilik vaadiyle katılanı kandırmak suretiyle hileli davranışlarla menfaat sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince, ... katılan ve sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
3. Bölge Adliye Mahkemesince, ... sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda paralar alarak haksız menfaat temin ederek atılı suçu işlediği sabit olduğu halde ilk derece mahkemesince sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmadan hüküm kurulması yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak inceleme konusu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2019/412 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.