YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/39020 E.  ,  2024/4204 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1174 E., 2016/477 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/1174 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Hakkında başka suçlardan yakalama kararı bulunan sanığın, kolluk görevlileri tarafından yakalandığında, üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ancak Ö.B.'nin kimlik bilgilerini ihtiva eden nüfus cüzdanının yapılan üst aramasında kolluk görevlilerince ele geçirildiği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasında; sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş, Mahkemece, suça konu nüfus cüzdanının fotoğraf değişikliği suretiyle sahteleştirildiğine dair uzmanlık raporu, özel bir kuruluştan alınan ve belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğuna dair bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2003 tarihli ve 2003/232 Esas, 2003/250 Karar sayılı, 09.10.2012 tarihli ve 2011/8-335 Esas, 2012/1804 Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini Hâkime ait olup duruşma esnasında suça konu belgenin yasal unsurlarının tam olup olmadığının tespiti ile aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılmamış olduğu anlaşılmakla; dosya içerisinde bulunan suça konu nüfus cüzdanı aslı üzerinde heyetçe yapılan gözlemde, belge üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı ve fotoğrafın bulunduğu bölüme uyum sağlamadığı ve fotoğrafın belgeye sonradan yapıştırılmış olduğunun ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında, söz konusu belgenin mevcut haliyle aldatıcılık niteliğinin bulunmaması nedeniyle yasal unsurları oluşmayan resmi belde sahtecilik suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/1174 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.