YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/38992 E.  ,  2024/4322 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/344 E., 2016/234 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul (Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/344 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın hatalı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ve tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Cezaevi firarisi olarak hakkında yakalama kararı bulunan sanık ...'ın 22.01.2015 tarihinde yakalandığında, kardeşi mağdur ...'a ait üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını ibraz ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanık, aşamalarda üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.
3...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 24.01.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; bahse konu nüfus cüzdanındaki halen mevcut fotoğrafın, daha önceki aynı yerdeki fotoğrafın sökülmesinden sonra yapıştırılmış olduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğunun rapor edildiği belirlenmiştir.
4. Mahkeme tarafından suça konu nüfus cüzdanının duruşmaya getirtilip, incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilmiş, nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.
5. Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanık savunması, kriminal raporu, mahkeme gözlemi ile dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının da oluştuğu anlaşılmakla, sanığın eksik incelemeye/araştırmaya ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;
4.Sanık hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü olmasına rağmen, hangisinin tekerrüre esas teşkil ettiğinin belirtilmemesi isabetsizliğinin, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8134 Esas, 2013/320 Karar sayılı kararında açıkladığı üzere, hükümlülüklerinden en ağır olanının esas alınması gerektiği gözetilerek, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul (Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/344 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "sanığın, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2013 tarihli ve 2011/79 Esas, 2013/214 Karar sayılı sayılı kararında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2024 tarihinde karar verildi.