YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/3885 E.  ,  2024/2097 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1252 E., 2016/290 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, kolluk tarafından olay günü yapılan denetimde üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak Hadi Akın adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını ibraz ettiği, uzmanlık raporuna göre, suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte olarak düzenlendiği, Hakim gözlemine göre aldatıcılık niteliğinin bulunduğu ve sanığın suçunu ikrar ettiği kabul edilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kayıdı dışında tekerrüre esas olmayan kasti suçtan başka adli sicil kayıtlarınında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Dosya içerisinde yer alan arama tutanağı, uzmanlık raporu, Hakim gözlemi ve sanığın ikrarı uyarınca sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilerek onama nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 57/74 sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınarak, sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2014/82 Esas, 2015/241 Karar sayılı ilamına dair yapılan UYAP kontrolünde Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 09.07.2018 tarihli ve 2017/3115 Esas, 2018/10657 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşıldığından, sanık hakkında İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli ve 2012/1282 Esas, 2013/293 Karar sayılı ilamı yerine suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli ve 2012/1282 Esas, 2013/293 Karar sayılı ilamındaki sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesi uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.